Kurumsal hayatta işten çıkarma çoğu zaman operasyonel bir karar olarak ele alınır: bütçe, performans, yeniden yapılanma. İşten çıkarılma biçimi, kararın kendisi kadar etkilidir. Hatta çoğu zaman, ayrılışın nasıl yapıldığı; kalan çalışanların kuruma duyduğu güveni, aidiyet hissini ve geleceğe dair algısını doğrudan belirler (Brockner, 1992).
Kurumsal hayatta “hayır” diyebilmek çoğu zaman kişilik özelliği gibi değerlendirilir. Araştırmalar, sınır koymanın doğuştan gelen bir özellik değil; öğrenilebilir ve geliştirilebilir bir psikolojik beceri olduğunu ortaya koymaktadır.